راهکار برای پسردار شدن

بسیاری از زوج ها آرزو دارند تا فرزند پسر داشته باشند و در این مسیر به دنبال راهکارهای علمی و عملی می گردند. در لحظه لقاح، جنسیت جنین توسط کروموزوم های اسپرم مرد تعیین می شود؛ با این حال، تجربیات نشان داده است که برخی عوامل بیولوژیکی، سبک زندگی و روش های پزشکی می توانند احتمال پسردار شدن را افزایش دهند. این راهنمای جامع تلاش می کند تا با ارائه اطلاعات دقیق و مستند، به زوج ها در رسیدن به این خواسته کمک کند.

تعداد زیادی از زوجین در سراسر جهان، در تلاش برای تعیین جنسیت فرزند خود هستند. گاهی این تمایل ریشه های فرهنگی دارد و گاهی نیز صرفاً آرزوی قلبی والدین است. صرف نظر از دلایل فردی، علم امروز با بررسی دقیق فرآیندهای بیولوژیکی لقاح، راه هایی را شناسایی کرده است که می تواند به افزایش احتمال داشتن فرزند پسر کمک کند. البته، لازم به ذکر است که هیچ روش ۱۰۰% تضمینی (به جز برخی روش های پیشرفته پزشکی که با اهداف خاصی انجام می شوند) برای تعیین جنسیت وجود ندارد و تمام راهکارهای طبیعی صرفاً به افزایش شانس پسردار شدن کمک می کنند. در این مقاله، به بررسی جامع مبانی علمی، راهکارهای طبیعی، و روش های پیشرفته پزشکی خواهیم پرداخت و همچنین باورهای سنتی رایج را ارزیابی خواهیم کرد تا خواننده دیدی کامل و واقع بینانه از این موضوع پیدا کند.

مبانی علمی تعیین جنسیت و عوامل کلیدی

برای درک راهکار برای پسردار شدن، ابتدا باید با اساس بیولوژیکی تعیین جنسیت آشنا شد. این دانش به زوج ها کمک می کند تا با آگاهی بیشتری به سمت انتخاب روش های مناسب حرکت کنند و انتظارات واقع بینانه ای داشته باشند.

اساس بیولوژیکی تعیین جنسیت

جنسیت جنین در همان لحظه لقاح تعیین می شود و کاملاً وابسته به اسپرم مرد است. هر انسان دارای ۲۳ جفت کروموزوم است که یک جفت از آن ها کروموزوم های جنسی نامیده می شوند. تخمک زن همیشه حاوی کروموزوم جنسی X است، در حالی که اسپرم مرد می تواند حاوی کروموزوم X یا Y باشد. اگر اسپرم حاوی کروموزوم X با تخمک لقاح کند، جنین حاصل XX خواهد بود و جنسیت دختر خواهد داشت. اما اگر اسپرم حاوی کروموزوم Y با تخمک لقاح کند، جنین حاصل XY خواهد بود و جنسیت پسر پیدا خواهد کرد. بنابراین، نقش مرد در پسردار شدن یا دختردار شدن، از نظر بیولوژیکی، تعیین کننده است.

ویژگی های اسپرم Y و اسپرم X

اسپرم هایی که حاوی کروموزوم Y هستند (اسپرم های پسرزا) و اسپرم هایی که حاوی کروموزوم X هستند (اسپرم های دخترزا)، ویژگی های متفاوتی دارند که بر شانس رسیدن آن ها به تخمک و لقاح تأثیر می گذارد. آشنایی با این تفاوت ها می تواند در زمان بندی مقاربت برای پسردار شدن مؤثر باشد.

• اسپرم Y (پسرزایی): این اسپرم ها عموماً کوچکتر، سریع تر و دارای عمر کوتاه تری هستند. آن ها به محیط قلیایی حساسیت کمتری نشان داده و در چنین محیطی بهتر و سریع تر حرکت می کنند. در مقابل، نسبت به محیط اسیدی واژن آسیب پذیرتر هستند.
• اسپرم X (دخترزایی): اسپرم های X بزرگتر، کندتر و دارای عمر طولانی تری هستند. این اسپرم ها نسبت به محیط اسیدی مقاوم تر بوده و در چنین شرایطی می توانند برای مدت بیشتری زنده بمانند.

اهمیت pH محیط واژن و رحم

یکی از فاکتورهای بسیار مهم در تعیین شانس بقا و حرکت اسپرم ها، میزان pH (اسیدی یا قلیایی بودن) محیط واژن و رحم است. محیط واژن به طور طبیعی تا حدی اسیدی است که این اسیدیته به عنوان یک مکانیسم دفاعی عمل می کند. اما این محیط برای اسپرم های Y که به محیط قلیایی مقاوم ترند، چالش برانگیز است. تحقیقات نشان داده است که یک محیط قلیایی تر در دهانه رحم می تواند برای بقا و حرکت سریع تر اسپرم های Y مناسب تر باشد و به آن ها فرصت بیشتری برای رسیدن به تخمک بدهد. این موضوع یکی از اصلی ترین دلایلی است که بسیاری از راهکارها برای پسردار شدن بر تغییر رژیم غذایی و زمان بندی مقاربت تمرکز دارند.

راهکارهای طبیعی برای افزایش احتمال پسردار شدن

بسیاری از زوج ها ترجیح می دهند قبل از روی آوردن به روش های پیشرفته پزشکی، افزایش شانس پسردار شدن را از طریق روش های طبیعی و تغییر در سبک زندگی امتحان کنند. این راهکارها شامل زمان بندی دقیق مقاربت، رعایت رژیم غذایی خاص، و توجه به شرایط فیزیکی و روانی است.

زمان بندی دقیق مقاربت

یکی از شناخته شده ترین و پرکاربردترین راهکارها برای پسردار شدن، زمان تخمک گذاری برای پسرزایی است. بر اساس نظریه شتل و سایر تحقیقات مشابه، زمان بندی مقاربت نسبت به زمان تخمک گذاری می تواند بر جنسیت جنین تأثیر بگذارد.

تعیین زمان تخمک گذاری

برای موفقیت در این روش، تعیین دقیق زمان تخمک گذاری زن حیاتی است. چند روش برای این منظور وجود دارد:

• کیت های تخمک گذاری (LH Test): این کیت ها با اندازه گیری هورمون لوتئینیزه کننده (LH) در ادرار، افزایش آن را که نشان دهنده شروع تخمک گذاری است، تشخیص می دهند. افزایش LH معمولاً ۲۴ تا ۳۶ ساعت قبل از تخمک گذاری رخ می دهد.
• اندازه گیری دمای پایه بدن (BBT): دمای بدن زن بلافاصله پس از تخمک گذاری، به دلیل ترشح هورمون پروژسترون، اندکی افزایش می یابد. پیگیری روزانه دمای بدن در طول چرخه قاعدگی می تواند الگوی تخمک گذاری را مشخص کند.
• مشاهده ترشحات دهانه رحم (Cervical Mucus): در روزهای نزدیک به تخمک گذاری، ترشحات دهانه رحم شفاف، لغزنده و کشسان می شوند، شبیه به سفیده تخم مرغ. این نوع ترشحات نشان دهنده اوج باروری است.
• اپلیکیشن های پیگیری چرخه قاعدگی: بسیاری از اپلیکیشن ها با ثبت اطلاعات پریودی و علائم، زمان احتمالی تخمک گذاری را پیش بینی می کنند.

زمان مناسب نزدیکی برای پسردار شدن

تجربیات و نظریه ها حاکی از آن است که برای افزایش شانس پسردار شدن، مقاربت باید دقیقاً در روز تخمک گذاری یا حداکثر ۱۲ ساعت پس از آن انجام شود. دلیل این توصیه آن است که اسپرم های Y سریع تر حرکت می کنند و در صورت نزدیک بودن به تخمک، شانس بیشتری برای رسیدن زودهنگام به آن و لقاح دارند. توصیه می شود برای حفظ ذخیره اسپرم های Y، از نزدیکی در روزهای قبل از تخمک گذاری پرهیز شود. این کار به اسپرم های Y فرصت می دهد تا در تعداد بیشتری و با قدرت بیشتری برای لقاح آماده باشند.

رژیم غذایی تخصصی برای پسردار شدن (برای هر دو زوج)

رژیم غذایی یکی از فاکتورهای مهمی است که برخی متخصصان و همچنین طب سنتی بر تأثیر آن بر تعیین جنسیت جنین پسر تأکید دارند. این رژیم ها بر تغییر pH بدن و تقویت کیفیت اسپرم تمرکز دارند.

رژیم غذایی خانم ها (قلیایی و پر سدیم/پتاسیم)

برای افزایش احتمال پسردار شدن، به خانم ها توصیه می شود رژیم غذایی حاوی مقادیر بالای سدیم و پتاسیم را دنبال کنند. این مواد غذایی می توانند محیط بدن را به سمت قلیایی شدن سوق دهند که برای اسپرم های Y مطلوب تر است.

• افزایش مصرف:
  • مواد غذایی سرشار از سدیم و پتاسیم مانند موز، سیب زمینی، قارچ، حبوبات (عدس و نخود)، میوه های خشک، مارچوبه، مرکبات (پرتقال و گریپ فروت)، گوشت کم چرب و غلات صبحانه.
  • اهمیت صبحانه کامل: مصرف صبحانه مقوی و افزایش گلوکز خون می تواند به ایجاد محیطی مطلوب تر برای پسردار شدن کمک کند.
• کاهش/حذف مصرف:
  • مواد غذایی اسیدی مانند فرآورده های لبنی (شیر، ماست، پنیر)، تخم مرغ، میوه های ترش، نوشیدنی های گازدار، سرکه و شکلات.
• مدت زمان رعایت رژیم: توصیه می شود این رژیم حداقل ۲ تا ۳ ماه قبل از اقدام به بارداری رعایت شود.
• نکات تکمیلی: مصرف مکمل های اسید فولیک و ویتامین های گروه B با مشورت پزشک نیز می تواند مفید باشد.

تغییر رژیم غذایی به سمت قلیایی شدن و افزایش مصرف مواد غذایی حاوی سدیم و پتاسیم، می تواند محیط رحم را برای بقا و حرکت سریع تر اسپرم های Y مساعدتر کند.

رژیم غذایی آقایان (تقویت اسپرم)

کیفیت و تحرک اسپرم نقش حیاتی در نقش مرد در پسردار شدن دارد. بنابراین، رژیم غذایی مردان نیز برای تقویت اسپرم ها و افزایش شانس پسردار شدن حائز اهمیت است.

• افزایش مصرف:
  • غذاهای سرشار از زینک (روی) و سلنیوم مانند گوشت قرمز، غذاهای دریایی، آجیل، تخمه کدو.
  • آنتی اکسیدان ها از طریق میوه ها و سبزیجات تازه.
  • ویتامین C و D.
  • مواد غذایی خاص مانند سیر، قهوه (قبل از نزدیکی به مقدار متعادل)، موز، گردو، عسل، زنجبیل، نارگیل، انجیر، کشمش، گوشت گاو، گوسفند و شترمرغ.
• پرهیز از: الکل، سیگار، غذاهای فرآوری شده و فست فود.

نحوه و شرایط مقاربت

علاوه بر زمان بندی و رژیم غذایی، برخی معتقدند که نحوه و شرایط مقاربت نیز می تواند بر شانس پسردار شدن تأثیر بگذارد. این راهکارها بیشتر بر اساس نظریه هایی شکل گرفته اند که سرعت و دسترسی اسپرم Y را به تخمک افزایش دهند.

• نفوذ عمیق: این نظریه بیان می کند که نفوذ عمیق در هنگام مقاربت به اسپرم های Y کمک می کند تا سریع تر به دهانه رحم برسند و کمتر در معرض محیط اسیدی واژن قرار گیرند. این موضوع می تواند شانس آن ها را برای رسیدن به تخمک افزایش دهد.
• ارگاسم زن: برخی معتقدند که ارگاسم زن می تواند محیط واژن را قلیایی تر کند و به حرکت اسپرم Y کمک کند. هرچند این نظریه از نظر علمی قطعیت کامل ندارد، اما در برخی از منابع به آن اشاره شده است.
• تعداد دفعات مقاربت: برای حفظ ذخیره اسپرم با کیفیت، توصیه می شود زوجین پرهیز از نزدیکی را به مدت ۲-۳ روز قبل از روز تخمک گذاری داشته باشند و سپس دقیقاً در روز تخمک گذاری اقدام به نزدیکی کنند. این کار می تواند تعداد اسپرم های زنده و فعال را در زمان مناسب افزایش دهد.

تاثیر فاکتورهای محیطی و سبک زندگی

علاوه بر رژیم غذایی و زمان بندی، برخی فاکتورهای محیطی و تغییرات در سبک زندگی نیز ممکن است در فاکتورهای موثر در پسردار شدن نقش داشته باشند. این عوامل بیشتر به سلامت کلی و شرایط بهینه برای تولید و بقای اسپرم های Y مربوط می شوند.

دمای بدن (آقایان)

بر اساس برخی تحقیقات، اسپرم های Y نسبت به گرما حساس ترند. بنابراین، حفظ دمای پایین در اطراف بیضه ها می تواند به افزایش شانس پسردار شدن کمک کند. به مردان توصیه می شود از موارد زیر پرهیز کنند:

• حمام آب گرم و سونا.
• پوشیدن لباس زیر تنگ.
• قرار دادن لپ تاپ بر روی پاها برای مدت طولانی.

برخی حتی توصیه به حمام آب سرد یا استفاده از کمپرس سرد در ناحیه تناسلی برای حفظ کیفیت اسپرم Y می کنند.

استرس و تاثیر آن بر جنسیت جنین

استرس یک فاکتور مهم در سلامت کلی بدن و سیستم تولید مثل است. مشاهده شده است که تاثیر استرس بر جنسیت جنین می تواند منفی باشد. استرس می تواند بر تعادل هورمونی در هر دو جنس تأثیر بگذارد و کیفیت اسپرم و تخمک را کاهش دهد. مدیریت استرس و ایجاد یک محیط آرامش بخش، نه تنها برای بارداری سالم مفید است، بلکه ممکن است به صورت غیرمستقیم بر شانس پسردار شدن نیز تأثیرگذار باشد.

فصل و تاثیر آن در پسردار شدن

برخی باورهای سنتی به تأثیر فصل بر جنسیت جنین اشاره دارند، به عنوان مثال گفته می شود فصل بهار برای پسردار شدن مناسب تر است. با این حال، شواهد علمی قوی برای اثبات این نظریه وجود ندارد و این موضوع بیشتر در حد باورهای عامیانه باقی مانده است. تمرکز بر عوامل بیولوژیکی و پزشکی، رویکرد مطمئن تری است.

مصرف کافئین (آقایان)

برخی تحقیقات اولیه نشان داده اند که مصرف متعادل قهوه توسط مردان قبل از نزدیکی می تواند به طور موقت تحرک اسپرم را افزایش دهد. این افزایش تحرک ممکن است به اسپرم های Y که سریع ترند، برتری دهد. البته، رعایت اعتدال در مصرف کافئین بسیار مهم است و زیاده روی می تواند اثرات منفی داشته باشد.

روش های پزشکی برای تعیین جنسیت (با دقت بالا)

زمانی که زوج ها به دنبال تضمین بیشتری برای تعیین جنسیت جنین پسر هستند یا به دلیل مسائل پزشکی نیاز به این کار دارند، روش های پیشرفته و علمی وجود دارد. این روش ها دقت بسیار بالایی دارند اما معمولاً تهاجمی و پرهزینه هستند و اغلب با دلایل پزشکی توجیه می شوند.

PGD (Preimplantation Genetic Diagnosis): تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی

PGD یکی از دقیق ترین روش ها برای انتخاب جنسیت جنین است که با احتمال بالای ۹۹% همراه می باشد. این روش در چارچوب لقاح آزمایشگاهی (IVF) انجام می شود. در PGD، پس از لقاح تخمک و اسپرم در آزمایشگاه و قبل از لانه گزینی جنین در رحم مادر، یک یا چند سلول از جنین در حال رشد نمونه برداری می شوند. سپس DNA این سلول ها از نظر جنسیت (وجود کروموزوم Y برای پسر) و همچنین وجود ناهنجاری های ژنتیکی مورد بررسی قرار می گیرد. این روش در اصل برای جلوگیری از انتقال بیماری های ژنتیکی وابسته به جنسیت (مانند هموفیلی) به نسل بعدی توسعه یافته است، اما می تواند برای انتخاب جنسیت نیز به کار رود. لازم به ذکر است که PGD یک روش تهاجمی و پرهزینه است و در بسیاری از کشورها، انجام آن صرفاً برای انتخاب جنسیت، بدون دلایل پزشکی، مجاز نیست.

IUI (Intrauterine Insemination) با MicroSort (جداسازی اسپرم)

IUI با استفاده از تکنیک MicroSort، روشی است که شانس پسردار شدن را نسبت به روش های طبیعی افزایش می دهد، هرچند دقت آن به اندازه PGD نیست. در این روش، اسپرم های حاوی کروموزوم X و Y بر اساس تفاوت هایی مانند وزن، اندازه یا سرعت حرکت از یکدیگر جدا می شوند. تکنیک MicroSort معمولاً با استفاده از رنگ های فلورسنت و دستگاه فلوسایتومتر انجام می شود که می تواند اسپرم ها را بر اساس محتوای ژنتیکی شان (که بر حجم آن ها تأثیر می گذارد) دسته بندی کند. سپس، اسپرم های Y جدا شده به داخل رحم زن تلقیح می شوند. این روش کمتر تهاجمی از IVF-PGD است، اما میزان موفقیت آن نیز پایین تر است و حدود ۷۵-۸۰% برای پسردار شدن گزارش شده است.

NIPT (Non-Invasive Prenatal Testing): آزمایش غیرتهاجمی قبل از تولد

NIPT روشی برای تشخیص جنسیت جنین است، نه برای انتخاب آن. این آزمایش از هفته ۷ بارداری به بعد با گرفتن یک نمونه خون ساده از مادر انجام می شود. در خون مادر، مقادیر کمی از DNA جنین وجود دارد. با تحلیل این DNA، می توان حضور کروموزوم Y را تشخیص داد که نشان دهنده جنسیت پسر است. NIPT عمدتاً برای غربالگری ناهنجاری های کروموزومی (مانند سندرم داون) استفاده می شود، اما به دلیل دقت بالا، می تواند جنسیت جنین را نیز با اطمینان خوبی مشخص کند.

سونوگرافی

سونوگرافی یک روش رایج و غیرتهاجمی برای تشخیص جنسیت جنین در دوران بارداری است. جنسیت جنین معمولاً از هفته ۱۲ تا ۱۶ بارداری به بعد با سونوگرافی قابل تشخیص است، اما دقت آن به عواملی مانند تجربه پزشک، کیفیت دستگاه سونوگرافی و وضعیت قرارگیری جنین بستگی دارد. در هفته های اول بارداری، اندام های تناسلی جنین هنوز به طور کامل توسعه نیافته اند و تشخیص ممکن است دشوار یا حتی اشتباه باشد. بنابراین، برای اطمینصان از جنسیت جنین، اغلب توصیه می شود تا اواخر سه ماهه اول یا اوایل سه ماهه دوم بارداری صبر کرد.

بررسی باورهای سنتی و داروهای گیاهی

در کنار روش های علمی و پزشکی، همواره باورهای سنتی و استفاده از داروهای گیاهی برای پسردار شدن وجود داشته است. این بخش به بررسی این باورها و میزان اعتبار علمی آن ها می پردازد.

داروهای گیاهی

در طب سنتی برای پسردار شدن، به مصرف برخی گیاهان و دمنوش ها اشاره می شود. به عنوان مثال، در برخی فرهنگ ها، مصرف دمنوش تخم کاسنی یا ترکیباتی از گل بنفشه، پوست هلیله زرد، گل محمدی و بهمن پیچ برای افزایش شانس پسردار شدن توصیه شده است. این باورها ریشه در تجربیات گذشتگان دارند و مکانیزم دقیق علمی آن ها معمولاً به وضوح مشخص نیست. از آنجایی که داروهای گیاهی نیز می توانند عوارض جانبی داشته باشند یا با داروهای دیگر تداخل پیدا کنند، مشاوره با متخصص طب سنتی و حتماً پزشک متخصص زنان قبل از مصرف هرگونه داروی گیاهی بسیار ضروری است. بدون تأیید پزشک، مصرف خودسرانه این مواد توصیه نمی شود.

باورهای سنتی و خرافی (و رد علمی آن ها)

در بسیاری از فرهنگ ها، باورهای متعددی در مورد تعیین جنسیت جنین رایج است که اغلب فاقد پایه علمی هستند. آشنایی با این باورها و رد علمی آن ها می تواند به زوج ها کمک کند تا تصمیمات آگاهانه تری بگیرند و از سردرگمی جلوگیری کنند.

• تقویم چینی تعیین جنسیت: این تقویم بر اساس سن مادر و ماه لقاح، جنسیت جنین را پیش بینی می کند. این روش صرفاً جنبه سرگرمی دارد و هیچ پایه علمی اثبات شده ای ندارد.
• شکل شکم مادر: برخی معتقدند که شکل گرد یا نوک تیز شکم مادر در دوران بارداری نشان دهنده جنسیت جنین است. این باور کاملاً غیرعلمی است و شکل شکم به عواملی مانند قدرت عضلات شکم، وضعیت قرارگیری جنین و تعداد بارداری های قبلی بستگی دارد.
• ویار و تمایل به غذاهای خاص: ویار و تمایل به غذاهای شور یا شیرین هیچ ارتباط علمی با جنسیت جنین ندارد و بیشتر به تغییرات هورمونی در دوران بارداری مربوط می شود.
• ضربان قلب جنین: این باور که ضربان قلب بالاتر نشان دهنده دختر بودن و ضربان قلب پایین تر نشان دهنده پسر بودن است، از نظر علمی رد شده است. ضربان قلب جنین در مراحل مختلف بارداری و تحت تأثیر فعالیت جنین متفاوت است.
• رنگ پوست مادر یا زبان: این باورها کاملاً خرافی هستند و هیچ اساس علمی برای ارتباط رنگ پوست یا زبان با جنسیت جنین وجود ندارد.
• وضعیت خوابیدن مادر: هیچ مدرک علمی مبنی بر تأثیر وضعیت خوابیدن مادر بر جنسیت جنین یافت نشده است.
• تشخیص جنسیت فرزند دوم از روی فرزند اول: جنسیت هر بارداری به طور مستقل و در لحظه لقاح تعیین می شود و به جنسیت فرزندان قبلی هیچ ارتباطی ندارد.
• تست جوش شیرین یا آبلیمو با ادرار: این تست های خانگی که بر اساس واکنش ادرار به جوش شیرین یا آبلیمو جنسیت را پیش بینی می کنند، هیچ پایه علمی ندارند و صرفاً حدس و گمان هستند.

به طور کلی، بسیاری از این باورهای سنتی، هرچند می توانند جذاب و سرگرم کننده باشند، اما از نظر علمی تأیید نشده اند و نباید مبنای تصمیم گیری های مهم در مورد بارداری قرار گیرند. اتکا به اطلاعات علمی و مشاوره با متخصصان بهداشت و درمان، همواره بهترین رویکرد است.

جمع بندی و توصیه نهایی

آرزوی داشتن فرزند پسر، خواسته ای طبیعی برای بسیاری از زوج ها است و راهکارهای متعددی در این زمینه مورد بررسی قرار گرفته اند. همانطور که در این مقاله اشاره شد، راهکار برای پسردار شدن را می توان به دو دسته کلی تقسیم کرد: روش های طبیعی و روش های پزشکی. روش های طبیعی، از جمله زمان بندی دقیق مقاربت در نزدیکی زمان تخمک گذاری، رعایت رژیم غذایی خاص (قلیایی و سرشار از سدیم و پتاسیم برای زن و تقویتی برای مرد)، و توجه به فاکتورهای سبک زندگی مانند مدیریت استرس و دمای مناسب برای مردان، می توانند افزایش شانس پسردار شدن را به همراه داشته باشند. این روش ها، اگرچه نمی توانند تضمین ۱۰۰% ارائه دهند، اما با کمترین عوارض و هزینه، قابل امتحان هستند.

در مقابل، روش های پزشکی مانند PGD و IUI (با MicroSort)، دقت بسیار بالاتری در تعیین جنسیت جنین پسر ارائه می دهند. این روش ها معمولاً تهاجمی تر، پرهزینه تر و در بسیاری از موارد نیازمند دلایل پزشکی برای انجام هستند. همچنین، باید توجه داشت که باورهای سنتی و داروهای گیاهی، هرچند در فرهنگ عامه رایج هستند، اما اغلب فاقد پشتوانه علمی قوی بوده و نباید بدون مشورت با متخصصین مورد استفاده قرار گیرند.

نکته حیاتی این است که در هر مسیری که زوج ها برای پسردار شدن انتخاب می کنند، اولویت اصلی همواره سلامت مادر و جنین باید باشد. تغییرات رژیم غذایی باید متعادل و تحت نظر متخصص تغذیه صورت گیرد، و هرگونه اقدام پزشکی نیز باید با راهنمایی و نظارت پزشک متخصص زنان و زایمان انجام شود. حفظ آرامش و لذت بردن از دوران بارداری، فارغ از جنسیت جنین، تجربه شیرین و ارزشمندی است.

توصیه قاطع می شود که زوج هایی که به دنبال راهکار برای پسردار شدن هستند، حتماً با پزشک متخصص زنان و زایمان یا متخصص تغذیه مشورت کنند. این متخصصان می توانند بر اساس شرایط فردی، سوابق پزشکی و اهداف زوج، بهترین و ایمن ترین راهکارها را ارائه دهند و از هرگونه اقدام خودسرانه و غیرعلمی جلوگیری کنند. با رویکردی آگاهانه و مسئولانه، می توان شانس رسیدن به آرزوی داشتن فرزند پسر را افزایش داد و در عین حال، سلامت و رفاه خانواده را در اولویت قرار داد.